Zakres pracy pedagoga

Nazywam się Aleksandra Stachowska, jestem pedagogiem szkolnym.

Pracuję w naszej szkole od 1994 roku.

Pedagog, czyli kto?

Pedagog szkolny – to osoba zatrudniona w szkole w celu uzupełniania, pogłębiania  i rozszerzania działalności dydaktyczno-wychowawczej prowadzonej przez nauczycieli.

Pedagog szkolny współpracuje z nauczycielami, dyrekcją, rodzicami, instytucjami służącymi pomocą dziecku i rodzinie (poradnie psychologiczno-pedagogiczne, policja, straż miejska, ośrodki pomocy rodzinie, sądy rodzinne, placówki opiekuńczo-wychowawcze).

Ale głównym PARTNEREM w mojej pracy jest UCZEŃ!

Kochany Uczniu, jeśli

chciałbyś z kimś porozmawiać

nie wiesz, jak efektywnie się uczyć

nie umiesz skoncentrować się na lekcji

masz problemy ze swoimi emocjami

inni narzekają na Twoje zachowanie

masz ciekawe pomysły, z którymi chcesz się podzielić

chciałbyś pomóc innym, ale nie wiesz, w jaki sposób

chcesz po prostu podzielić się swoją radością i swoim sukcesem,

drzwi gabinetu pedagoga są zawsze dla Ciebie otwarte.

Drogi Rodzicu,  zwróć się do pedagoga, gdy:

•    niepokoi Cię zachowanie dziecka

•    zauważasz u dziecka problemy w uczeniu się

•    chcesz porozmawiać o dziecku i Twoich z nim relacjach

•    potrzebujesz wsparcia w procesie wychowania

•    masz pytania i nie wiesz, do kogo zwrócić się po pomoc

•    znajdujesz się w trudnej sytuacji materialnej,

serdecznie zapraszam.

Godziny pracy pedagoga w roku szkolnym 2017/2018

poniedziałek      07.00 - 08.00 (dyżur dla rodziców)

                            08.00 - 12.30

 

wtorek                09.40 - 12.40

                            13.40 - 15.40

 

środa                  08.00 - 13.30

                            

czwartek             12.15 - 13.30

                            14.30 - 15.30

                            15.30 - 16.30 (dyżur dla rodziców) 

 

piątek                  08.45 - 12.30

                       

Godziny pracy psychologa w rokuszkolnym 2017/2018

Dominika Widelska-Łasińska

poniedziałek       09.00 - 09.45
                            11.45 - 14.30
 
 
wtorek                 13.30 -14.30
                             15.30 - 16.30 (dyżur dla rodziców)
 
               
czwartek           11.30 - 12.30
                          13.30 - 14.30
                  
 
piątek                 08.30 - 12.30
 

 

W każdej ważnej dla dziecka sprawie chętnie spotkam się w dogodnym dla Państwa terminie, 

po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym (61 8321424).

Zapraszam również w trzeci czwartek miesiąca w godz. od 16.30 do 18.00 na dodatkowe dyżury.

 

Warto przeczytać

 

 Siecioholizm i fonoholizm – co powinniśmy wiedzieć?

Siecioholizm i fonoholizm należą do uzależnień behawioralnych (czynnościowych).

Jest to zespół objawów związanych z utrwalonym, wielokrotnym powtarzaniem określonej czynności (lub grupy czynności) w celu uzyskania takich stanów emocjonalnych, jak: przyjemność, euforia, ulga, uczucie zaspokojenia.

Czynności te stają się zagrażające i mogą przejść w uzależnienia wówczas, gdy tracimy kontrolę nad nimi. Odczuwamy wtedy przymus – czyli silne pragnienie wykonywania danej czynności, mimo jej negatywnego wpływu na nasze funkcjonowanie. Kiedy natomiast nie możemy jej wykonać, odczuwamy negatywne emocje, np. rozdrażnienie, złość, niepokój.

Musimy pamiętać o tym, że w dobie nowoczesnych technologii informatycznych nasze dzieci są coraz bardziej narażone na uzależnienie od Internetu. Szybki rozwój nowych mediów powoduje, że dzieci na co dzień wychowują się z komórką, komputerem, Internetem, które otwierają przed nimi świat cyberprzestrzeni. Z jednej strony nowe media rozwijają dziecko, dostarczając mu edukacji, rozrywki i kontaktów towarzyskich, z drugiej niosą potencjalne zagrożenia, takie jak: hazard online, uwikłanie w internetową sieć niepożądanych kontaktów, pokazują treści i obrazy, które mogą wypaczać normy i wartości.

Siecioholizm – z badań „Nastolatki wobec Internetu 3.0” (NASK, Warszawa 2017) wynika,

że zdecydowana większość korzysta z Internetu wiele razy dziennie lub cały czas, w domu (80%), w szkole (39,2%), u znajomych (32,4%), w miejscach publicznych (29,7%). Średni wiek inicjacji internetowej wśród nastolatków wynosi 9 lat i 7 miesięcy. Gry komputerowe to najpopularniejszy sposób korzystania z komputera wśród dzieci w wieku 4 - 14 lat. Tak spędza czas 60% dzieci. Gry komputerowe są bardziej popularne wśród chłopców, natomiast dziewczynki częściej korzystają z różnych portali społecznościowych.

Drodzy Rodzice! Jeśli wasze dziecko:

  • gra kilka godzin dziennie, wagaruje, opuszcza się w nauce,
  • gdy coś lub ktoś przeszkadza lub nie pozwala mu grać – staje się konfliktowe, doświadcza niepokoju, rozdrażnienia i/lub agresji,
  • kłamie, zapytane, ile czasu poświęca na granie,
  • zamyka przed rodzicami drzwi, aby nie mogli go kontrolować,
  • notorycznie przekracza czas planowany na korzystanie z Internetu albo na grę,
  • zaniedbuje inne czynności, a czas poświęca tylko na użytkowanie komputera

to znak, że trzeba zwrócić się do specjalisty.

Warto też zwrócić uwagę na sygnały, jakie wysyła organizm dziecka. Z powodu długotrwałego grania i braku ruchu następuje utrwalenie się siedzącego trybu życia,

w wyniku czego dziecko może przybierać na wadze. Może też nie mieć czasu na regularne jedzenie, wtedy zaobserwujemy utratę wagi. Często pojawiają się problemy ze stawami, drętwienie palców, dłoni, ból związany z operowaniem joystickiem lub myszką, postępujący zanik mięśni pasa biodrowego i kręgosłupa, wady postawy i wzroku.

Fonoholizm – ponad 90% młodych ludzi posiada telefon komórkowy i intensywnie go wykorzystuje: 91% raz lub kilka razy dziennie wysyła SMS-y, a 82% wykonuje połączenia komórkowe, łączy się za pomocą telefonu z Internetem w celu skorzystania z serwisów społecznościowych, portali internetowych lub poczty e-mail. Dla nastolatków obecność w mediach społecznościowych jest oczywistym elementem ich stylu życia. Im bardziej media społecznościowe są obecne w ich codziennym życiu, tym częściej obawiają się, że utracą dostęp do informacji i wydarzeń. Może to przybrać postać lęku przed „wypadnięciem z obiegu”. To poczucie, że coś bardzo ważnego nas ominie, jeśli na chwilę odłączymy się od sieci. Lęk ten dotyka szczególnie młodych ludzi, ponieważ media społecznościowe zajmują w ich życiu znaczącą pozycję. Nastolatki uzależnione od telefonu komórkowego odczuwają przymus nieustannego kontaktu z drugą osobą, przywiązują dużą wagę do posiadania telefonu komórkowego i jego jakości, odczuwają głęboki dyskomfort i silny niepokój, gdy zapomną go zabrać ze sobą, gdy rozładuje się bateria lub gdy rodzice, karząc ich za złe zachowanie, zabierają telefon na kilka dni. Uzależnieni młodzi ludzie ciągle nadsłuchują sygnału połączenia lub dźwięku SMS-a, wstają nawet w nocy, aby sprawdzić, czy nie przyszły jakieś wiadomości, podczas wspólnego posiłku ciągle „zaglądają do komórki”.

Zdiagnozowanie tego typu uzależnienia staje się początkiem żmudnej walki z nim, polegającej na odzyskaniu kontroli nad zachowaniem. Dlatego warto dzieciom i młodzieży uświadamiać zagrożenia mogące wynikać z nadużywania pewnych „przywilejów”, takich jak: korzystanie z komputera, laptopa, komórki, dostęp do Internetu lub granie w gry.

Zalecenia profilaktyczne dotyczące przeciwdziałania uzależnieniom behawioralnym u dzieci

i młodzieży dotyczą:

  • posiadania wspólnego z dzieckiem hobby lub sposobu spędzania wolnego czasu,
  • wprowadzenia ograniczeń czasowych i limitów korzystania przez dzieci czy młodzież z komputera, laptopa, dostępu do Internetu, gier, telewizora, komórki, itp. ,
  • uświadamiania dzieciom i młodzieży możliwości uzależnienia się od tego typu urządzeń,
  • kontroli – sposobów spędzania wolnego czasu, towarzystwa rówieśników, wyników w nauce,

Drodzy Rodzice, pamiętajmy, że wspólnie (Państwo i my - nauczyciele) możemy zrobić wiele dla naszych dzieci. Musimy razem informować dzieci i młodzież o zagrożeniach, jakie niesie ze sobą niewłaściwe korzystanie z komputera i/lub telefonu komórkowego. Powinniśmy wspólnie obserwować ich zachowanie oraz pomóc organizować im czas wolny.

Nie chodzi nam o to, by dzieci i młodzież straszyć internetowymi zagrożeniami czy zniechęcać je do korzystania z sieci. Naszym celem powinno być poruszanie tematu bezpieczeństwa

w sieci w taki sposób, by zwiększać ich świadomość, a jednocześnie dawać im umiejętności

i narzędzia do radzenia sobie z zagrożeniami.

Zapraszamy do współpracy!

                                                                                         Aleksandra Stachowska – pedagog szkolny

Informacje zawarte w artykule uzyskano z: „Głos Pedagogiczny”, styczeń 2018 (95).